Secarik Puisi Untukmu, Guruku Tercinta
Disaat mentari itu kian meredup
Kau datang bagaikan bintang penghias kehidupan
Disaat rembulan itu menipis
Kau poleskan sejuta cerita yang kian melesit
Tak ada kata yang kau buang
Tak ada kenangan yang kau hapuskan
Tak ada tangis yang kau goreskan
Hanya ilmu yang kau tinggalkan
Syahdu dan sunyi itu kian melara
Mendebarkan kalbu yang tengah merana
Merana akan ketidakpastian
Yang kini semakin menukik di ujung kalbu
Kau datang bagaikan bintang penghias kehidupan
Disaat rembulan itu menipis
Kau poleskan sejuta cerita yang kian melesit
Tak ada kata yang kau buang
Tak ada kenangan yang kau hapuskan
Tak ada tangis yang kau goreskan
Hanya ilmu yang kau tinggalkan
Syahdu dan sunyi itu kian melara
Mendebarkan kalbu yang tengah merana
Merana akan ketidakpastian
Yang kini semakin menukik di ujung kalbu